Αν για οποιονδήποτε κανονικό πολιτικό στον πλανήτη η λέξη «δικαστήριο» ισοδυναμεί με πολιτική κηδεία, για τον Donald Trump είναι απλώς άλλη μια Τρίτη με δωρεάν τηλεοπτικό χρόνο prime time.
Η σχέση του Trump με τη δικαιοσύνη έχει ξεπεράσει προ πολλού τα στενά όρια των νομικών εδράνων και έχει μετατραπεί σε καλοκουρδισμένο reality show. Κάθε νέα κλήτευση, κάθε ασφαλιστικό μέτρο και κάθε δικαστική απόφαση που επιχειρεί να βάλει φρένο στις κινήσεις του ή στις κρατικές χρηματοδοτήσεις για προπαγανδιστικά σποτ, δεν λειτουργεί ως τροχοπέδη. Μετατρέπεται ακαριαία σε καύσιμο για το αφήγημα του «κυνηγημένου από το βαθύ κράτος».
Είναι η απόλυτη αποδόμηση των θεσμών; Αναμφίβολα. Αλλά στο σύμπαν του MAGA, το δικαστήριο δεν είναι χώρος απονομής δικαιοσύνης· είναι η αρένα όπου ο ηγέτης τους «μάχεται για λογαριασμό τους». Το να κρίνεις τον Trump με όρους κλασικής πολιτικής ηθικής ή νομικής συνέπειας είναι σαν να προσπαθείς να παίξεις σκάκι ενώ ο άλλος αναποδογυρίζει το ταμπλό και χορεύει πάνω στα πιόνια.
Οι δικαστές πασχίζουν να κρατήσουν τη διαδικασία εντός των συνταγματικών γραμμών, οι οργανώσεις καταθέτουν προσφυγές σωρηδόν, κι εκείνος απλώς κεφαλαιοποιεί τον θόρυβο σε ψήφους και δωρεές.
Το πραγματικό crash test δεν αφορά τελικά την προσωπική του μοίρα. Αφορά το ίδιο το αμερικανικό σύστημα: πόση πίεση αντέχουν οι παραδοσιακοί πυλώνες του κράτους δικαίου όταν ο αντίπαλος δεν ενδιαφέρεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά να απαξιώσει συλλήβδην τους κανόνες του παιχνιδιού;
