Το ΕΛΑΜ ζήτησε συζήτηση στην Επιτροπή Περιβάλλοντος για τον «αντίκτυπο» των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Οι αριθμοί δείχνουν ποιος πραγματικά χρειάζεται εποπτεία.
Το θέμα που έφτασε στη Βουλή
Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος συνεδρίασε στις 17 Σεπτεμβρίου με ένα θέμα στην ημερήσια διάταξη που, μόνο από τον τίτλο του, προϊδέαζε ένταση: «αντίκτυπος των δράσεων συγκεκριμένων ακτιβιστικών οργανώσεων». Το θέμα καταχωρήθηκε από το ΕΛΑΜ.
Καμία οργάνωση δεν κατονομάστηκε. Κανένα στοιχείο παράνομης συμπεριφοράς δεν κατατέθηκε δημόσια για να δικαιολογήσει μια τέτοια κοινοβουλευτική εξέταση. Αυτό δεν το λέμε εμείς, το λέει το ίδιο το Κυπριακό Κόμμα Ζώων, σε ανακοίνωσή του πριν από τη συνεδρία.
Δύο διαδηλώσεις, μία Βουλή, αστυνομία στη μέση
Έξω από τη Βουλή, την ημέρα της συνεδρίασης, στήθηκαν δύο παράλληλες διαδηλώσεις. Από τη μία, το Κυπριακό Κόμμα Ζώων κάλεσε πολίτες, περιβαλλοντικές οργανώσεις, εθελοντές και ακτιβιστές να παρευρεθούν, υπερασπιζόμενοι όσα περιέγραψαν ως προσπάθειες της κοινωνίας των πολιτών για προστασία του περιβάλλοντος. Ο πρόεδρος του κόμματος, Κυριάκος Κυριάκου, κατέθεσε υπόμνημα σε βουλευτή κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας. Το σύνθημα της συγκέντρωσης ήταν απλό και εύστοχο: «Η προστασία του περιβάλλοντος και των ζώων δεν είναι έγκλημα».
Από την άλλη, η Κυνηγετική Ομοσπονδία Κύπρου διοργάνωσε τη δική της παράλληλη διαδήλωση, υποστηρίζοντας ότι οι νόμιμοι κυνηγοί αντιμετωπίζουν αυξανόμενη παρενόχληση από ακτιβιστές. Η αστυνομική παρουσία ήταν ενισχυμένη, με αστυνομικούς να αναπτύσσονται προληπτικά ώστε να αποφευχθούν επεισόδια ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Η ίδια η εικόνα, δύο ομάδες πολιτών να διαδηλώνουν η μία απέναντι στην άλλη έξω από τη Βουλή, με αστυνομία στη μέση, λέει από μόνη της κάτι για το πόσο τεχνητά φουντωμένη είναι αυτή η αντιπαράθεση.
Τι λέει η Κυνηγετική Ομοσπονδία
Δίκαιο είναι να ακουστεί και αυτή η πλευρά, γιατί έχει τη δική της λογική. Η Ομοσπονδία υποστηρίζει ότι έχει καταγράψει, επί χρόνια, παράπονα κυνηγών που νιώθουν στοχοποιημένοι, με ακτιβιστές να τους αντιμετωπίζουν κατά τη διάρκεια νόμιμων κυνηγετικών δραστηριοτήτων. Κατά την ίδια, αυτό δημιουργεί αχρείαστη ένταση σε αγροτικές περιοχές και υπονομεύει την κοινωνική συνοχή. Η θέση της, ξεκάθαρα διατυπωμένη, είναι ότι όσο οι κυνηγοί υποχρεούνται να συμμορφώνονται πλήρως με τον νόμο, τόσο δικαιούνται και οι ίδιοι να ασκούν τη νόμιμη δραστηριότητά τους χωρίς εκφοβισμό ή παρεμπόδιση. Η Ομοσπονδία δηλώνει επίσης ότι καταδικάζει κάθε παράνομη κυνηγετική δραστηριότητα και στηρίζει την επιβολή της νομοθεσίας.
Μέχρι εδώ, τίποτα παράλογο. Το πρόβλημα δεν είναι το αίτημα για αμοιβαίο σεβασμό. Το πρόβλημα είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπήκε αυτό το αίτημα στη Βουλή, δηλαδή ως γενική, ανώνυμη κατηγορία εναντίον «συγκεκριμένων ακτιβιστικών οργανώσεων» που ποτέ δεν κατονομάστηκαν.
Οι αριθμοί που δεν χωράνε σε σύνθημα
Ας δούμε τώρα τι ακριβώς κάνουν αυτές οι οργανώσεις που το ΕΛΑΜ θέλει να συζητήσει η Βουλή ως «πρόβλημα». Η οργάνωση Committee Against Bird Slaughter (CABS), που συνεργάζεται εδώ και χρόνια με την Αστυνομία Κύπρου και την Υπηρεσία Θήρας και Πανίδας, κατέθεσε στοιχεία που αξίζει να διαβαστούν προσεκτικά, όχι βιαστικά.
Μόνο κατά την περασμένη φθινοπωρινή περίοδο παγίδευσης, οι αναφορές της οργάνωσης οδήγησαν άμεσα στην καταδίκη 55 λαθροκυνηγών, καθώς και στην κατάσχεση 1.621 ξυλιών με ιξό, 139 διχτυών και 89 ηλεκτρονικών συσκευών προσέλκυσης πουλιών. Απελευθερώθηκαν συνολικά 1.286 ζωντανά πουλιά, παγιδευμένα σε δίχτυα ή κολλημένα σε ιξό. Τις τελευταίες εβδομάδες, κοινές συντονισμένες επιχειρήσεις οδήγησαν στη σύλληψη έξι λαθροκυνηγών επ’ αυτοφώρω, με κατάσχεση πυροβόλων όπλων και παράνομου εξοπλισμού παγίδευσης.
Ο πρόεδρος της CABS, Karl-Heinz Kreutzer, χαρακτήρισε τις συντονισμένες επιχειρήσεις ανάμεσα σε θηροφύλακες, αστυνομία και ΜΚΟ ως τη «ραχοκοκαλιά» των επιτυχημένων προσπαθειών κατά της λαθροθηρίας στην Κύπρο εδώ και χρόνια. Την προσπάθεια περιορισμού αυτής της συνεργασίας τη χαρακτήρισε «ξεκάθαρη παγίδα, σχεδιασμένη να πιάσει τις αρχές απροετοίμαστες και να αφήσει ελεύθερο το πεδίο σε όσους παραβιάζουν τον νόμο εναντίον της άγριας ζωής».
Δεν είναι μικρά νούμερα. Είναι η διαφορά ανάμεσα σε πουλιά που γλιτώνουν και πουλιά που δεν γλιτώνουν.
Ποιος, τελικά, χρειάζεται εποπτεία
Εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης, και αξίζει να ειπωθεί καθαρά: η Κύπρος εφαρμόζει την Ευρωπαϊκή Οδηγία για τα Πτηνά, και η επιτυχία αυτής της εφαρμογής στηρίζεται, σε μεγάλο βαθμό, ακριβώς στη συνεργασία που το ΕΛΑΜ ζήτησε να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Οι εθελοντές της CABS, Κύπριοι και διεθνείς, λειτουργούν, όπως υποστηρίζει η ίδια η οργάνωση, αυστηρά εντός του νομικού πλαισίου, ως τα «μάτια και τα αυτιά» που χρειάζεται η επιβολή του νόμου στο πεδίο. Αν η Κύπρος υποχωρήσει σε πιέσεις για περιορισμό αυτής της συνεργασίας, το κόστος δεν θα είναι μόνο θεσμικό. Θα είναι, κυριολεκτικά, με φτερά.
Η αντιπαράθεση «άγρια εναντίον ήμερων» που στήθηκε έξω από τη Βουλή δεν είναι, στην πραγματικότητα, ανάμεσα σε ακτιβιστές και κυνηγούς. Είναι ανάμεσα σε όσους καταγράφουν παρανομίες με αριθμούς, καταδίκες και κατασχέσεις, και σε όσους ζητούν να συζητηθεί ο «αντίκτυπός» τους χωρίς να καταθέσουν ούτε ένα όνομα, ούτε ένα στοιχείο. Το ποιος από τους δύο χρειάζεται πραγματικά εποπτεία δεν είναι, νομίζουμε, δύσκολη εξίσωση.
Πηγές: Politis (English Edition), Committee Against Bird Slaughter, Κυπριακό Κόμμα Ζώων, Κυνηγετική Ομοσπονδία Κύπρου
